1.0Av. Deniz Can Kızılhttps://denizcankizil.tr/deadminhttps://denizcankizil.tr/de/author/admin/rich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="5rJo9NUsbA"><a href="https://denizcankizil.tr/de/haberler/gundem/isigin-gozumu-kamastiriyor/">Işığın Gözümü Kamaştırıyor!</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://denizcankizil.tr/de/haberler/gundem/isigin-gozumu-kamastiriyor/embed/#?secret=5rJo9NUsbA" width="600" height="338" title="„Işığın Gözümü Kamaştırıyor!“ – Av. Deniz Can Kızıl" data-secret="5rJo9NUsbA" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script> /*! This file is auto-generated */ !function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document); //# sourceURL=https://denizcankizil.tr/wp-includes/js/wp-embed.min.js </script>Yıllardır psikiyatri alanında çalışmış bir Terapist olarak ‘kendi ışıklarını bulmuş’ insanların birçok ortak alışkanlıkları olduğunu keşfettim.  Şimdi bunları sizinle paylaşıyorum; 1. Toksik insanları hayatlarına almıyorlar Hayat bir pilse, bazı insanlar ciddi anlamda şarj sömürücüsü. Ruh sağlığını koruyabilmiş kişiler, kimlerin enerjisini çaldığını fark etmiş durumda. Ve en önemlisi: o bağlantıyı bilinçli bir şekilde kesebiliyorlar. Toksik kişileri tanımak için süper güçlere gerek yok aslında: ·                    Her şeyi eleştiren ama kendini dünyadaki en kusursuz varlık sayan, ·                    Senin sınırlarını kendi oyun alanı sanan, ·                    İğneleyici iğneleyici konuşup  “şaka yaptım, alınma canım ya” diyen, ·                    Şikâyeti hayat mottosu haline getirmiş, kronik memnuniyetsizler… Bu kişilerle kurulan ilişkiler, zihinsel arka planda sürekli açık kalan bir uygulama gibi: Pil biter, sinir sistemi yıpranır. İyi haber şu: Bu insanlar için artık “engelle” butonu sadece telefonda değil, ruhsal dünyada da aktif… Çünkü onlar şunu öğrenmiş: Gerçek huzur,  hayatına kimi dahil ettiğin kadar, kimden vazgeçtiğinle de ilgilidir. 2. Muhteşem kalpli insanları hayatlarına kabul ediyorlar Toksikleri çıkardın mı? Sıra geldi ruhuna iyi gelen insanlara yer açmaya. Kim onlar? ·                    Mutluluğunu tehdit olarak görmeyenler ·                    Başarını kıskanmak yerine seni tebrik edenler ·                    Kitap, çocuk, çiçek kısacası yaşamayı sevenler ·                    Gülümsemeyi alışkanlık haline getirmişler ·                    Zor zamanında omzunu, iyi zamanında kahveni paylaşanlar Bu …