1.0Av. Deniz Can Kızılhttps://denizcankizil.tr/deAntalya Körfezhttps://denizcankizil.tr/de/author/www-antalyakorfez-com/Böyle denmez de ne denir?rich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="4GchgoYbeT"><a href="https://denizcankizil.tr/de/haberler/gundem/boyle-denmez-de-ne-denir/">Böyle denmez de ne denir?</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://denizcankizil.tr/de/haberler/gundem/boyle-denmez-de-ne-denir/embed/#?secret=4GchgoYbeT" width="600" height="338" title="„Böyle denmez de ne denir?“ – Av. Deniz Can Kızıl" data-secret="4GchgoYbeT" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script>
/*! This file is auto-generated */
!function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document);
//# sourceURL=https://denizcankizil.tr/wp-includes/js/wp-embed.min.js
</script>Bizim atasözlerimiz sürekli karşıtları ile birlikte var olmuşlardır. Birbirinin zıttı atasözlerinin sayısı hayli kabarıktır. İşte size bir örnek: ‘Geçmişe rağbet olsaydı, bit pazarına nur yağardı’ ‘Geçmiş zaman olur ki, hayali cihana değer’ Her iki atasözü de mutlaka yaşanmışlıklardan üretilmiştir ve ikisinin de farklı koşullarda geçerliliği vardır. Ben de bu aralar bu iki atasözü arasında gidip geliyorum. Ama hangisinin diğerine galebe çaldığını bir türlü kestiremiyorum. Aslında, yapı olarak, ‘geçmişe rağbet olsaydı, bit pazarına nur yağardı’ cümlesi bana hep daha yakın gelmiştir. Geçmiş, öğrettiği dersler ve zihinlerde bıraktığı tat ile hoş bir sadâ olarak kalması gereken bir durumdur. Ancak bu aralar, geçmişin hayali cihana değen bir özlem olduğu duygusundan kendimi kurtaramıyorum. Günümüzün moda deyimi ile ‘eski Türkiye’yi özlüyorum. Nasıl özlemeyeyim! Kullandığımız dil örneğin. TRT spikerlerinin Türkçemizin güzel ve doğru kullanımına gösterdikleri özenin yanında, bugün TV’lerde program yapanların Türkçesini duyunca eski Türkiye’yi özlüyorum. Ya da, sizin de dikkatinizi çekmiştir. Sokakta artık ne çok argo sözcük kullanılıyor. Artık ‘argo’ ifadesi bile kalmaya başladı. Sinkaflı sözcüklerin geçmediği cümle duyamaz olduk. Üstelik bu sözcükler, ilkokul düzeyinde çocuklara kadar indi. Oysa, Ankara İlkiz Sokakta geçen çocukluğumda küfür sözcüklerini öğrendiğimizde de, birbirimize fısıltılar halinde söylerdik. Aksi durumda ağzımıza biber sürülmesi işten bile değildi. İşte günlük yaşamda bunlarla karşılaşma …